Ama; değdi :)
Bakalım neler bırakmışım bu tatilde ardımda.
Yemelere doyamadığım, mis kokulu elmalarım kaldı.
Şirine-eltim; Ania ile yaptığımız kısa-kahkaha dolu yolculuklarımız kaldı.
''Geyik çıkabilir'' tabelalarının şenlendirdiği, orman içi yollar...
Şirin mi şirin bir ev...
Güzel mi güzel bir bahçe...
Saatlerce okuma keyfi yaptığım köşem...
En şapşi Labrador; ''Fix''...
En şapşi sarman; ''George'' kaldı.
Yalınayak çimlere basmanın keyfi...
Bol kalorili akşamüstü kaçamakları...
Bahçeden topladıklarımla hazırladığım salatalar kaldı.
'Mavi boncuk' modunda yürüyüşlerim...
Mum ışığında kamelya sohbetleri...
''Halacım'' diye diye beni benden alan minik canavarım; Julia kaldı.
Uçsuz bucaksız tarlalar arasında yapılan otobüs yolculuğuyla başlayan...
Fırtınanın merkezine doğru devam eden ve bir buçuk saat rötarlı biten bir tren yolculuğundan, beni gülümseten bu kare kaldı.
Onca yolculuk-yorgunluktan sonra eve döndüğümde, beni şaşkın ama çok mutlu bir suratla karşılayıp, tüm gece kollarımda uyuyan bu Minnak vardı :)
